ایران انگلیسی شما را به خواندن این متن دعوت می نماید:
یادگیری زمانها (Tenses) در انگلیسی مثل یادگیری نقشه یک شهر است؛ اگر بدانید کجایید و به کجا میروید، هرگز گم نخواهید شد. در زبان انگلیسی، زمانها به ما میگویند که یک رویداد کی اتفاق افتاده و آیا تمام شده یا ادامه دارد.
ما این زمانها را به سه دسته اصلی تقسیم میکنیم: ساده (Simple)، استمراری (Continuous) و کامل (Perfect).
۱. زمانهای ساده (Simple Tenses)
این گروه پایه و اساس زبان انگلیسی است و معمولاً به "حقایق"، "عادات" یا "رویدادهای مشخص" اشاره دارد.
الف) حال ساده (Simple Present)
کاربرد: برای بیان حقایق علمی، عادات روزانه و کارهایی که همیشه تکرار میشوند.
Subject + Verb (s/es for he/she/it)
مثال:
- I work in a bank. (من در بانک کار میکنیم. -> شغل من این است)
- The sun rises in the east. (خورشید از مشرق طلوع میکند. -> حقیقت علمی)
ب) گذشته ساده (Simple Past)
کاربرد: کاری که در گذشته انجام شده و تمام شده است (معمولاً با قید زمان مشخص).
Subject + Verb-ed (or irregular form)
مثال:
- We visited Paris last year. (ما پارسال از پاریس دیدن کردیم.)
- She bought a new car yesterday. (او دیروز یک ماشین جدید خرید.)
ج) آینده ساده (Simple Future)
کاربرد: تصمیمگیری لحظهای، پیشبینی یا قول دادن برای انجام کاری در آینده.
Subject + will + Verb
مثال:
- I will call you later. (بعداً با تو تماس خواهم گرفت. -> قول دادن)
- It will rain tomorrow. (فردا باران خواهد بارید. -> پیشبینی)
۲. زمانهای استمراری (Continuous Tenses)
این گروه روی تداوم و در حال انجام بودن یک کار تمرکز دارد. نشانه اصلی این گروه ing است.
الف) حال استمراری (Present Continuous)
کاربرد: کاری که همین الان (در لحظه صحبت) در حال انجام است.
Subject + am/is/are + Verb-ing
مثال:
- Listen! The baby is crying. (گوش کن! بچه دارد گریه میکند.)
- I am reading a book right now. (همین الان دارم کتاب میخوانم.)
ب) گذشته استمراری (Past Continuous)
کاربرد: کاری که در یک بازه زمانی مشخص در گذشته در حال انجام بوده (و معمولاً توسط یک کار دیگر قطع شده است).
Subject + was/were + Verb-ing
مثال:
- I was sleeping when you called. (وقتی زنگ زدی، داشتم میخوابیدم.)
- They were watching TV all night. (آنها تمام شب داشتند تلویزیون تماشا میکردند.)
ج) آینده استمراری (Future Continuous)
کاربرد: کاری که در یک زمان خاص در آینده، در حال جریان خواهد بود.
Subject + will be + Verb-ing
مثال:
- Don't call me at 8 PM. I will be having dinner. (ساعت ۸ زنگ نزن. [در آن ساعت] در حال شام خوردن خواهم بود.)
۳. زمانهای کامل (Perfect Tenses)
این زمانها کمی پیچیدهتر هستند و معمولاً دو نقطه زمانی را به هم وصل میکنند یا بر نتیجه کار تاکید دارند.
الف) حال کامل (Present Perfect)
کاربرد: کاری که در گذشته شروع شده و اثرش هنوز باقی است، یا در زمان نامشخصی در گذشته انجام شده. (معادل ماضی نقلی در فارسی)
Subject + have/has + Past Participle (p.p)
مثال:
- I have lost my keys. (کلیدهایم را گم کردهام. -> نتیجه: الان کلید ندارم)
- She has visited Italy twice. (او دو بار به ایتالیا سفر کرده است. -> تجربه زندگی)
ب) گذشته کامل (Past Perfect)
کاربرد: وقتی در گذشته دو اتفاق افتاده باشد، برای کاری که اول (عقبتر) انجام شده استفاده میشود. (معادل ماضی بعید)
Subject + had + Past Participle (p.p)
مثال:
When I arrived at the station, the train had left. (وقتی به ایستگاه رسیدم، قطار رفته بود. -> قطار زودتر از رسیدن من رفت)
ج) آینده کامل (Future Perfect)
کاربرد: کاری که قبل از یک زمان مشخص در آینده، تمام خواهد شد.
Subject + will have + Past Participle (p.p)
مثال:
- By next year, I will have finished my degree. (تا سال آینده، مدرکم را گرفتهام/تمام خواهم کرد.)
